Wij zingen over de zee: over uitvaren en thuiskomen, over het café aan de haven, over wie vertrok en wie bleef wachten. Oude shanties uit Engeland, Ierland en Amerika, Duitse liederen, een Spaanse habanera, Nederlandse klassiekers, en een paar liederen die alleen van ons zijn.
Hieronder vindt u waar wij uit putten. Wat wij op een avond zingen, stemmen wij graag af op uw gelegenheid.
Vier liederen die speciaal voor de Kreekrakkers zijn geschreven
Clublied
Aan de oever van de Dintel: het kroegje met het houten dak, de ouwe petten aan de spijker en de verhalen die er blijven hangen.
Huislied
Het lied waarmee wij ons voorstellen. Schip ahoy, wij kiezen weer zee — en de zaal klapt mee.
De wind in de zeilen
Hoe het begon: met vijftien man tijdens de Weelfeesten in Stampersgat. Van Zaltbommel tot Zoutelande reist de gezelligheid ons na.
Uitzwaailied
Het allerlaatste lied van de avond, met de pet in de hand. Proost, ahoy, tot ziens.
Van oude shanties tot Nederlandse klassiekers — dit zingen wij
Als de klok van Arnemuiden
De klok die luidt wanneer de vloot niet voltallig terugkeert. Een Nederlandse klassieker uit de jaren vijftig, bekend geworden door Max van Praag.
Mingulay Boat Song
Klinkt eeuwenoud, maar werd in 1938 geschreven door de Schotse dirigent Hugh Roberton. Over roeiers die naar het Hebrideneiland Mingulay terugkeren.
Hij moest weer gaan varen
Bekend van De Vrijbuiters, die het lied in de jaren tachtig op de plaat zetten. Over de man die het thuisfront weer achterlaat.
Het kleine café aan de haven
De Nederlandse klassieker uit 1975 van Pierre Kartner, over het café waar iedereen gelijk is.
Herring of the Sea
Een Engelse shanty in vraag-en-antwoordvorm: wat doen we met het oog van de haring, en met het vel? Elk couplet een gekker antwoord.
Hoor je het ruisen der golven
Een van oorsprong Duitse melodie, in Nederland groot gemaakt door The Sunstreams en De Havenzangers. Een meisje wacht zes jaar op een schip dat nooit terugkomt.
La Paloma
Spaans-Cubaans lied van omstreeks 1860. De duif die een groet overbrengt van een zeeman die niet terugkwam.
Meisje, ik ben een zeeman
Geschreven door A. Kraamer en H. Weijmans, bekend geworden in de uitvoering van New Four. Kun je wel wachten, zo'n lange tijd?
Ouwe zeeman
Een leven lang gevaren en nog altijd verlangend naar zee. Hij gaat elke dag naar de haven, maar geen boot neemt hem nog mee.
Sloop John B
Van oorsprong een volksliedje van de Bahama’s, wereldberoemd geworden door The Beach Boys.
Daar was laatst een meisje loos
Oud-Nederlands lied over een meisje dat als scheepsjongen mee wilde varen.
West-zuidwest van Ameland
Geen zeemanslied maar een ballastlied: gezongen bij het innemen van ballast, want een schip zonder lading lag te hoog en kon bij zware zeegang omslaan.
Zeeman, jouw verlangen is de zee
De Nederlandse versie van „Seemann, deine Heimat ist das Meer” van Werner Scharfenberger en Fini Busch. De opname van Lolita werd in 1960 een wereldhit, tot in Amerika en Japan toe.
Zeemanshart
In Rotterdam dacht hij nog dat het maar spel was, want een zeemanshart vergeet zo snel. Langs vreemde kusten bleek dat niet te kloppen.
Zwerverslied — Jij ging de wijde wereld in
Hij trok de wijde wereld in en bleef in den vreemde. Thuis kijkt zij naar zijn foto en naar de lege stoel bij de haard.
Storm in een glas
De storm woedt vooral in het glas. Schuif maar aan, dein maar mee — met alle zeemanstermen vrolijk door elkaar.
Goodbye My Lover, Goodbye
Het afscheid aan de reling, met een refrein dat elke zaal meteen meezingt.
Daar aan de kade
Hij ziet haar al staan op de kade en telt de uren tot hij haar weer in zijn armen sluit.
Tabé ouwe reus
„Tabé” is vaarwel in het Maleis. Een afscheid van een oud schip dat uit de vaart gaat en naar de sloop verdwijnt; bekend van Max van Praag.
De zee die neemt, de zee die geeft
Zijn laatste reis, beloofd aan zijn vrouw. Het schip vergaat met man en muis; vrouw en kind blijven achter op de kade.
Bye Bye My Roseanne
Een dollar per dag is een zeemansloon. De boot vaart de bocht om en thuis komt hij voorlopig niet.
Vrij als de wind
Een piratenlied: aan boord is iedereen gelijk, arm of rijk, en de vrijheid is je loon.
Santa Maria
Meevaren op de Santa Maria — volle zeilen, volle kracht, naar Baltimore, Sjanghai en Singapore.
Kokkels en mossels
De Nederlandse versie van het Ierse Molly Malone, het onofficiële volkslied van Dublin. Over de visverkoopster die jong stierf en wier geest nog altijd door de straten dwaalt.
Neeltje Jacoba
Over de IJmuidense reddingboot uit 1929, die ook in de oorlogsjaren uitvoer om drenkelingen van zee te halen. Het schip vaart nog steeds, als varend erfgoed.
Noordzeestrand
De visser wint zijn brood op de baren, maar weet dat zijn rijkdom aan land ligt, in het dorp aan het Noordzeestrand.
Het licht van de Brandaris
De Brandaris op Terschelling staat er sinds 1594 en is de oudste vuurtoren van Nederland. Voor eilanders is dat licht vooral een thuisgevoel.
Wij zijn zeemannen
Varen van Stampersgat tot Maastricht: trossen los, zeilen in top, en na weken op het water een biertje in het café aan de haven.
Pay Me My Money Down
Een werklied van de zwarte havenarbeiders op de Georgia Sea Islands, in 1942 opgetekend door Lydia Parrish. Kapiteins lieten hun schip ’s nachts wegvaren zonder te betalen — vandaar: eerst het geld op tafel.
Goodnight, Ladies
Een afscheidslied waarmee de avond zachtjes wordt uitgeluid.
Er drijft een fles
Al meer dan twintig jaar drijft er een fles rond met een laatste groet van een vergane zeeman. Zijn meisje heeft nooit bericht gehad.
De vis uit de Noordzee
De vis uit de Noordzee wordt duur betaald. Een kotter vaart uit in een maanlichte nacht en de storm steekt op.
De Zuiderzee
Aan de haven staan de overgebleven vissers over vroeger te praten. De Zuiderzee nam veel levens, en gaf ook veel terug.
Junge, die Welt ist schön
Een Duits reislied: pak je ransel, want de wereld is mooi. New York, Hawaï, Shanghai — welke jongen droomt daar niet van?
De engelbewaarder
Duizenden mijlen liggen nog voor de boeg, en aan boord de zekerheid dat er iemand onzichtbaar meevaart.
Vaar op je eigen kompas
Waai niet met alle winden mee en ga niet met alle stromen mee: vaar op je eigen kompas, en geef niet op met het eind in zicht.
Leef
Het lied van André Hazes jr. — geen zeemanslied, wel een lied dat er bij ons altijd in gaat.
La Bella Lola
Een van de oudste habanera’s, uit het midden van de negentiende eeuw. Een soldaat komt na een jaar oorlog eindelijk terug in de haven, waar Lola met haar zakdoek staat te zwaaien. In Catalonië hét lied waarbij de hele zaal de zakdoeken omhoog steekt.
Wellerman
Een walvisvaarderslied uit Nieuw-Zeeland van rond 1860. De „wellermen” waren de bevoorradingsschepen van de gebroeders Weller, die suiker, thee en rum naar de walvisstations brachten. In 2021 ging het lied via TikTok de hele wereld over.
Ook matrozen kennen heimwee
Het afscheid op de kade, de eenzaamheid op de oceaan, en bij het weerzien een traan. Ook matrozen kennen heimwee.
In mijn stuurhut
Onder hem ronkt de motor, het schip is volgeladen. In zijn stuurhut is de schipper heer en meester en koning te rijk.
De zeeman
Als kleine jongen ging hij naar zee omdat er thuis geen liefde was. Op de grote zee vond hij wat hij aan wal miste.
Er is een schip gezonken
Geen treurlied maar een knipoog: een drankschuit vol bier en brandewijn gaat naar de kelder, want zo'n schuit gaat vroeg of laat ten onder.
Zuiderzeeballade
Geschreven in 1959 door Willy van Hemert, op muziek van Joop de Leur. Een opa vindt een oude foto en vertelt zijn kleinzoon over de tijd vóór de Afsluitdijk.
Behouden vaart
Na een reis vol gevaren behouden thuis, maar met een kooi die leeg bleef. En toch gaat iedereen de volgende reis weer mee.
Tabé, ik kies weer zee
Tabé, tabé, tabé — het afscheid dat nu eenmaal bij het zeemansleven hoort.
Zeeman, kom weer naar huis
Als de morgenzon de haven verlicht, staat een vrouw urenlang naar de horizon te turen, hopend op het schip van haar man.
The Fields of Athenry
In 1979 geschreven door de Ier Pete St John. Michael steelt graan om zijn gezin te voeden tijdens de hongersnood en wordt verbannen naar Australië; zijn vrouw blijft aan de havenmuur achter. Nu een onofficieel volkslied bij Ierse sportwedstrijden.
Dorp aan de rivier
In 1971 gezongen door Lenny Kuhr, met een Nederlandse tekst van Ernst van Altena naar het Franse chanson „Menningen”. Heimwee naar het dorp waar je vandaan komt.
Duizend mijlen
Duizend mijlen hier vandaan lag een oude stad aan zee, weggevaagd door een orkaan. Alleen de wind en de zon waren getuige.
Zeven zeeën
Zeven weken op de golven, ver van huis. De wens: mogen er zeven regenbogen door de hemel blijven gaan, en in zeemansogen. Het slot gaat a capella.
De woelige zee
De zee nam grootvader, en vaders schip liep op een mijn terwijl hij in het kombuis stond te praten.
Deze zee
Bekend van Rob de Nijs. Een zee van tranen en overvloed, die hem te vaak te hoog ging en die hij nooit heeft kunnen weerstaan.
Conquest of Paradise
De muziek van Vangelis uit de film 1492 — bij ons het lied van de grote ontdekkingsreis.
De vuurtorenwachter
Hij houdt de wacht in de donkere nacht en heeft menig schip veilig thuisgebracht. Zonder zijn licht zou er heel wat vergaan.
Capitano, Capitano
Duits: een meisje ziet aan de horizon haar droomschip voorbijgaan, met een jonge kapitein aan de reling. Neem mij mee de wereld rond.
Calypso
Bekend van John Denver, over het onderzoeksschip van Jacques Cousteau.
Ik ga met de wind
De wind bepaalt de koers, en juist dat geeft het gevoel van vrijheid om weg te kunnen gaan.
Rosemarie
Duits liefdeslied. Hij kent elke haven ter wereld, maar denkt overal alleen aan Rosemarie.
Drunken Sailor
Wat doe je met een dronken matroos, vroeg in de morgen? De oudste vindplaats van de tekst staat in een Amerikaans verslag van een walvisjacht uit 1839; in 1966 en 1980 stond het lied nog in de Top 40.
Take Me Home
Van Celtic Thunder. Bij zonsondergang, ver van huis, komen de gezichten en de muziek van vroeger weer boven.
The Old Callahan
Met gitaar en country-fiddle een blues over de oude Callahan, geboren in Kentucky en daar ooit een ster.
Aloha Hey
Een laatste groet vanaf de schuit aan het meisje dat op de kade achterblijft: ik neem je in gedachten mee.
Grote Klutslied
Een dolle mengelmoes waarin flarden van tientallen bekende liedjes achter elkaar geplakt zijn. Goed opletten geblazen.
Voice of My Island
Heimwee naar het eiland Mull. Hij moest weg van huis en hoort in de donderende branding de stem van zijn eiland.
Thanks
Van BZN. Dank voor al die jaren, voor de liefde en de inspiratie uit het dorp aan zee.
Laat een zeeman maar lekker gaan
Zeilen hoog in top, een kus en een groet, en dan het ruime sop. Kijk nog even om, want het vrouwtje zwaait.
Hoog in het noorden
Van Ancora. Het land waar we opgroeiden: gure wind, weidse hemel, grote vrijheid en een eindeloze horizon.
Nooit meer naar zee
Hij zwoer altijd zeeman te blijven — tot hij bij storm hoog in de mast hing en één ding zeker wist.
Voor de donkere maanden hebben wij een eigen boekje
Een heel gelukkig kerstfeest
Sneeuw in zachte vlokken, versierde bomen, verlichte sterren voor de ramen en op de hoek een heilsoldaat.
Stille nacht
Het kerstlied uit 1818, dat overal ter wereld hetzelfde klinkt.
Alles wat ademt
Vrede is verder weg dan ooit en macht speelt met macht. Laat alles wat ademt in vrede bestaan.
Elke dag van het jaar — Muss i denn
Op de melodie van het Duitse afscheidslied dat iedereen kent.
Ik kom naar huis
Thuiskomen met kerst bij degene op wie je niet langer kunt wachten.
Kerstmis op zee
Een plastic kerstboompje in de kajuit, de kok maakt wat lekkers — en toch is het nooit zoals thuis.
Van alle liederen die wij kennen, is het mooiste altijd het lied dat het publiek meezingt.
Schip ahoy!